Μουσικά όργανα των Πεδιάδων του Ορινόκο
Άρπα - Cuatro - Maracas - Bandola
Άρπα
Χρησιμοποιήθηκε από τους Ιησουίτες στις αποστολές τους κατά τον 18ο αιώνα. Διαθέτει 32 ή 33 νάιλον χορδές διαφορετικών μεγεθών, οργανωμένες σύμφωνα με τη μουσική κλίμακα. Συνήθως κατασκευάζεται από κέδρο, αν και υπάρχουν κατασκευαστές που χρησιμοποιούν πεύκο και άλλα ανθεκτικά ξύλα. Στο φινίρισμά της χρησιμοποιείται διάφανη λάκα για να μην χάνεται ο ήχος.
Cuatro
Το όνομά του προέρχεται από τον αριθμό των χορδών που έχει και αποτελεί τροποποίηση του «Quinto» (παρόμοιο πεντάχορδο όργανο), εμφανιζόμενο στα τέλη του 16ου αιώνα. Αρχικά κατασκευαζόταν με κομμάτια ξύλου και χορδές από πολύ σκληρές φυτικές ίνες και αργότερα με έντερα ζώων.
Maracas, Capachos ή Chuchas
Κατασκευάζονται από τον καρπό του δέντρου που ονομάζεται «Totumo». Σε ορισμένες περιοχές, η μία μαράκα ήταν μεγαλύτερη και ο ήχος της ήταν πιο βαθύς, ονομαζόμενη «μαράκα αρσενικό» (macho), ενώ η άλλη ονομαζόταν «κροταλία» (hembra). Μέσα τους τοποθετούνται σπόροι «capacho», εξ ου και η ονομασία «maracas capachos» ή «capachas». Ονομάζονταν επίσης «chuchas».
Bandola
Αρμονικό όργανο, που έφεραν οι Ισπανοί και τροποποιήθηκε ελαφρώς. Αποτελείται από ένα ηχείο, μικρότερο από αυτό της κιθάρας, και έχει 4 χορδές. Διαθέτει πολύ λίγα τάστα και παίζεται με πένα (άκρη φτερού). Στη Βενεζουέλα, δεν θεωρείται βασικό όργανο της μουσικής των πεδιάδων. Ωστόσο, στην Κολομβία η μπαντόλα αντικαθιστά την άρπα σε ορισμένα συγκροτήματα. Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές, όπως η «μπαντολίνα» που διαθέτει 8 χορδές.
Bandolón
Το «μπαντολόν» είναι έγχορδο όργανο που παίζεται με την τεχνική του μαδήματος, με πένα ή νύχι. Το σχήμα του είναι παρόμοιο με αυτό της μπαντόλας, αλλά έχει το μέγεθος μιας κιθάρας, όπως το «tiple» που χρησιμοποιείται στο εσωτερικό της Κολομβίας. Οι χορδές του κατασκευάζονται από ατσάλι ή χαλκό.
Furruco και Cirrampla
Το «Furruco» είναι ένα όργανο των ιθαγενών που χρησιμοποιούνταν για να σηματοδοτήσει το μπάσο των μελωδιών. Αποτελείται από έναν ξύλινο κύλινδρο, κοίλο και στα δύο άκρα, με το ένα από αυτά να είναι επενδεδυμένο με δέρμα. Διαθέτει μια ράβδο στο κέντρο του. Για να παιχτεί, οι παλάμες ενώνονται γύρω από τη ράβδο και γλιστρούν προς τα κάτω, παράγοντας μια δόνηση χαμηλής έντασης.
Στην Πολιτεία Σούλια (Βενεζουέλα), ονομάζεται επίσης «Furro».
Στη δεκαετία του '60, το μπάσο εισήχθη στη μουσική των Πεδιάδων του Ορινόκο από τον Βενεζουελάνο μαέστρο Juan Vicente Torrealba, χρησιμοποιώντας το κοντραμπάσο, ένα συμφωνικό όργανο. Ο Torrealba ήταν ο πρώτος της γενιάς του που ενσωμάτωσε αυτό το όργανο και ηχογράφησε με αυτό. Στη συνέχεια, το μπάσο άρχισε να παίζεται με ηλεκτρική κιθάρα.
Σήμερα, το furruco δεν χρησιμοποιείται στην ερμηνεία της μουσικής των πεδιάδων, αν και εξακολουθεί να συνοδεύει τα τραγούδια της κολομβιανής λαογραφίας των Άνδεων, όπου ονομάζεται «marrano» ή «marranito», «puerca» ή «zambimbia».
Στη Βενεζουέλα, το furruco χρησιμοποιείται στην ερμηνεία της Gaita Zuliana και της Parranda Central (δημοφιλή αγουινάλδος) που εκτελούνται στο Καραμπόμπο, στην Αραγουά και στις περιοχές του Κοχέδες, καθώς και στις περιοχές όπου τελούνται τα Velorios de Cruz, γενικά στις ακτές της Βενεζουέλας.
Η Cirrampla είναι ένα όργανο που αποτελείται από ένα ξύλινο ραβδί με ένα κορδόνι δεμένο κατά μήκος του. Το στόμα χρησιμοποιείται ως ηχείο, ενώ η χορδή δονείται με τα δάχτυλα. Σήμερα δεν χρησιμοποιείται.
Ζητήστε το αγαπημένο σας τραγούδι από τις Πεδιάδες του Ορινόκο και σας το στέλνουμε ΔΩΡΕΑΝ μέσω email